Miskraam

Een miskraam is het verlies van een niet-levensvatbare vrucht. Het is een vaak voorkomend en natuurlijk verschijnsel: bij tenminste één op de tien zwangerschappen treedt een miskraam op. De kans op een miskraam neemt toe naarmate de leeftijd van de moeder stijgt. Voor vrouwen beneden de 35 jaar is de kans op een miskraam bij een zwangerschap ongeveer 10%; tussen de 35 en 40 jaar is dit 20 % en > 40 jaar is dit 30 % (boven de 45 jaar zelfs 50 %) Eén keer een miskraam betekent meestal geen verhoogde kans bij een volgende zwangerschap.

De oorzaak van een miskraam is bijna altijd een afwijking in de chromosomen die toevallig is ontstaan bij de bevruchting van de eicel. Dit leidt tot een stoornis in de aanleg van de zwangerschap waardoor de zwangerschap niet verder kan groeien en wordt afgestoten. Medicijnen of maatregelen zoals bedrust of stoppen met werken zijn dan ook zinloos.

Soms denk je aan een miskraam omdat je bloedverlies hebt.  Bloedverlies in de zwangerschap (zonder dat er een echo is gemaakt) leidt in de helft van de gevallen tot een miskraam; in de andere helft van de gevallen gaat de zwangerschap gewoon door.

Soms ook is er, zonder dat er sprake is van bloedverlies, op de echo geen levensvatbaar vruchtje te zien; ook dan spreken we van een miskraam.

 

Een miskraam kan op 3 manieren plaatsvinden

 1: Spontaan
Meestal komt een miskraam na het eerste bloedverlies binnen een aantal dagen vanzelf op gang. Soms duurt dit echter een week tot enkele weken. Geleidelijk krijgt je buikkrampen en neemt het bloedverlies toe, zoals bij een hevige menstruatie. Soms komen hier bloedstolsels bij voor. Wanneer het vruchtje eruit is , wordt de pijn vrijwel meteen minder. Het bloedverlies vermindert snel en is vergelijkbaar met de laatste dagen bloedverlies van een menstruatie. Het is verstandig geen tampons te gebruiken.

2: Door het gebruik van medicijnen
Door tabletten in de vagina in te brengen kan een spontane miskraam in gang gezet worden. Het verloop hiervan is verder hetzelfde als een spontaan op gang gekomen miskraam en kan dus ook thuis afgewacht worden. Bij ongeveer de helft van de vrouwen lukt het om op deze manier de miskraam op gang te brengen. Als dit niet lukt, is alsnog een curettage nodig.

3: Door middel van een curettage
Een curettage is een kleine operatieve ingreep. De baarmoederholte wordt hierbij via de vagina schoongemaakt. De ingreep duurt ongeveer 10 a 15 min en gebeurt in dagbehandeling. Je krijgt een korte narcose, zodat je niets van de ingreep merkt. Als je gezond bent is een curettage een ingreep met een zeer klein risico op complicaties.

Wanneer contact opnemen?

  • Bij ongerustheid
  • Bij veel bloedverlies: meer dan 2 maandverbanden per uur doordrenkt met bloed
  • Bij koorts: temperatuur boven de 38 graden.
  • Bij aanhoudende klachten: Als je na een spontane miskraam of curettage krampende pijn en/of zeer veel bloedverlies blijft houden.

 

Herstel

Lichamelijk
Het lichamelijk herstel na een spontane miskraam of curettage is meestal heel vlot. De eerste 1 a 2 weken kan je nog wat bloedverlies en bruinige afscheiding hebben. De volgende menstruatie komt meestal weer na ongeveer 6 weken op gang. Er is geen medische reden om af te wachten voordat je weer probeert opnieuw zwanger te worden.

Emotioneel
Veel vrouwen hebben na een miskraam psychisch een moeilijke tijd. Het kan een troost zijn om te weten dat de zwangerschap vanaf het begin al niet in orde was en de miskraam dus een natuurlijke oplossing was. Toch zijn verdriet, schuldgevoelens, ongeloof, boosheid en een gevoel van leegte veel voorkomende emoties.  Het is verstandig hierover te praten, zowel met elkaar als met anderen. Het is moeilijk aan te geven hoe lang zo’n verwerkingsproces duurt. De gedachte dat zwanger worden in elk geval mogelijk is gebleken, kan een steun zijn. Tevens kan het helpen om te praten met ouders die hetzelfde hebben meegemaakt.

Voor meer informatie kun je kijken op deverloskundige.nl/miskraam